صبحِ روزِ از دست دادنش هیچوقت فکر نمیکردم دوام بیاورم، هیچوقت فکر نمیکردم به زندگی برگردم، هرگز فکر نمیکردم که بتوانم دوباره از تهِ دل بخندم امّا حالا که نگاه میکنم، میبینم که قویتر از آن چیزی هستیم که خودمان گمان میکنیم. آنقدر قوی هستیم که حتی وقتی یک چیزی دارد از درونمان کنده میشود هم صورتمان به خ...

مهم نبود که دستمال هایمان برای همیشه زیر درخت آلبالو گم می شد و کسی خبر نداشت، مهم نبود که گاهی وقت ها هیچکس نبود که بهمان بگوید خونه ی خاله از کدام طرف است و توی تنهایی بغض می کردیم و از خودمان می پرسیدیم از این طرفه یا از اون طرفه ؟مهم نبود که تمام تابستان از استرس فراموشی جدول ضرب مجبور شده باشیم...

یک روز یک جایی عاشق کسی میشوی که دوستت ندارد حالا تمام دلتنگیهای دنیا را هم که گریه کنی سبک نمی شوی امیر وجود

آدم ها فکر می کنند بعد از رفتنشان باید مانند صندوق پستی زنگ زده و باران خورده درست در نقطه ای که رهایت کرده اند تا ابد منتظر پیغامشان بمانیاما نه ..همیشه این طور نیستآدم ها دل دارند پا دارندبند دلشان که پاره شود بند کفش هایشان را محکم می کنند و می رونددوست داشتن فصل دارددوست داشتن زمان داردکدام باغی...

دنیای تاریکی به تَن دارم !پس مانده های درد یعنی منرفتـی و پای رفتنت ماندمبا هرچه دارممـــردیعنی من .. #مریم_قهرمانلو

برای همه مان،یک روزهایی هستند که می نشینیم کنج اتاق و همانطور که دست هایمان یخ کرده می گویم : دیگر نمی شود ادامه داد.برای همه مانروزهایی هستند که خودمان را روی مبل پرت کنیم و بگوییم از این بدتر نمی شود...روزهایی که خیال میکنیم،دیگر هیچ وقت شاد و خوشبخت نخواهیم بود...روزهایی که قید خودمان را می زنیم....

گاهي بعضی آدمهای رفته راحتّي يكبار هم نبايد دوباره ديدديدنش عشقي تازه نمي كند كه هيچحيرت ميكنيآيا اين تو بوديكه دوستش داشتي؟#فريد_صارمي

زن بودم پاي دوست داشتنت ايستادم ...مرد نبوديشكستمفرو ريختم و سالهاست كه ايستاده مرده ام #سارا_قبادي

شنیدم ماهی ها حافظشون خیلی کوتاهه،در حد چند ثانیه!ولی فیل ها هیچی از یادشون نمیره،هیچی!من اون لعنتی رو خیلی دوست داشتم،چشم هاش آدم را به مرز نابودی می کشوند...واسه همین احساس کردم دارم آب ششم رو از دست میدم و جاش خرطوم در میارم! #روزبه_معین

تو مثل دندانی هستی که درد می کنی،رسیده ای به عصب!اما من دلی ندارم برای "کندن"می فهمیدوست داشتنت چقدر دردناک است؟ #نسترن_علیخانی

دلم میخواست یه دُختر سرخپوست بودم! از اونایی که صبح بیدار می شدم و با دوتا انگشت دوتا خط میکشیدم زیر چشمام.. موهامو میریختم دورم... بعد تاج پَر ام رو میذاشتم روی سَرم و سَوار اسب میرَفتم بیرون! اون وقتایی کِه دِلَم از زَمینُ زمان میگرفت،هووووووو هووو کشان میرفتم تو جنگل!! تیر رو میذاشتم تو تیرکمون و...

از وقتی به یاد دارم انتخاب درست را بلد نبودمیعنی اینطور بگویم وقتی برای خرید به بازار می رفتم همیشه شاهکار به خرج می دادم ! مثلا برای خرید پیراهن که به بوتیک می رفتم چشمم به یک پیراهن بر تن مانکن می خورد هم رنگش را می پسندیدم هم طرحش را پیراهن را بدون اینکه پرو کنم می خریدم و تمامبه خانه که می رفتم ...

عاشقی دانی چه باشد؟ بیدل و جان زیستنجان و دل بر باختن، بر روی جانان زیستن سوختن در هجر و خوش بودن به امید وصال ساختن با درد و پس با بوی درمان زیستنتا کی از هجران جانان ناله و زاری کنم؟ از حیات خود به جانم، چند ازین سان زیستن؟بس مرا از زندگانی، مرگ کو، تا جان دهم؟ مرگ خوشتر تا چنین با درد هجران زیستن...

گذاشتم که برهخودم با دستای خودم گذاشتم که بره...نه که من تموم کنم رابطه رو نه...اون تموم کرد و رفت...اما من با پیگیر نشدن گذاشتم که بره...نه که دیگه دوسش نداشته باشم نه... همچنان دلم میلرزید براش اما ترجیح دادم توو سکوت دلم بلرزه براش، توو دلم بگم میمیرم براش...می تونستم زنگ بزنم... یه چیزی بگم که د...

بعضی گریه ها شعـر نمیشوندموسیقی هم همینطور ! بعضی درد ها را نمیتوان نوشتنمیتوان سـرود ..بعضی بغض ها میانِ اینهمه شعربه هیچ صراطی مستقیم نیستند ! به گمانمبعضی جاهافقطباید مُـرد ... #مریم_قهرمانلو

آدمهایی هستند که به هزار و یک دلیل وارد زندگی شما میشوند ، و پس از مدتی به هزار و یک دلیل دیگر دلتان نمیخواهد در زندگی شما باشند.اکثریت ما سعی در ایجاد فاصله میکنیم .خودمان را گرفتار نشان میدهیم.در عین حال در ملاقاتهایمان طوری برخورد میکنیم که انگار هیچ چیزی عوض نشده و احساساتِ ما همچنان دست نخورده ...

وقتی خودت تصمیم میگیری دست از دوست داشتنِ کسی برداری،مثل این میمونه که بگن برای زنده موندنباید دستتو قطع کنی...قبول میکنی،ولی حسرت داشتنش همیشه باهاته...

عكس پروفايلش هميشه خوب بود شايدم چون من عاشقش بودم اينجوري فك ميكردم ببين من عاشقش بودم دوسش نداشتم ميدوني فرقشون چيه؟ دوست داشتن استمرار و منطقي داره كه عشق نداره و اما من هنوز منطق دوست داشتشو نمدونستمهميشه با نتِ گوشي بودم گوشي من تري جي نداشت روزايي كه عكس پروفايلشو عوض ميكرد من ديوونه ميشدم واي...

گاهی کشفِ یک حقیقت بسیار هولناک تر و درد ناک تر از وجودِ آن است و من یک غروبِ پائیز فهمیدم، در رویاهای او جایی برای شیفتگیهای صادقانه ی من نیست. دیدارهایِ ما برای او معنایِ خاصِ خودش را داشت. من اما، در دوست داشتنم بی نیاز بودم. لحظهها را به کمال زندگی میکردم، چه در کنارِ او، چه بی حضورِ او نگاهِ ما...

خیلی برام غم انگیزه که فهمیدم من نه دوستش داشتم و نه .... جو گیر شده بودم .... همین